Rijangst

Te weinig ervaring in het verkeer kan een oorzaak zijn van rijangst. Je hebt nog maar net je rijbewijs en eigenlijk voel je je er nog niet klaar voor om alleen te rijden, zonder de veiligheid van de instructeur. Je rijdt liever niet dan wel.  

Het kan ook zijn dat je al jarenlang een rijbewijs hebt, maar dat je partner vaak degene is die achter het stuur zit. Meestal zie je dit bij vrouwen. De reden hiervoor is dat vrouwen, over het algemeen, socialer en perfectionistischer zijn ingesteld dan mannen. Dit uit zich in het verkeer door zichzelf de schuld te geven, wanneer het niet perfect gaat. Men voelt dan vaak veel druk door het overige verkeer. Perfectionisten hebben vaak een vorm van faalangst. Deze sociale kant zorgt er ook nog eens extra voor dat zij het andere verkeer niet willen hinderen en vaak bang zijn voor de reacties van de medeweggebruikers.

Ook andere situaties spelen een rol. Bijvoorbeeld bij het inparkeren: het gaat niet in een keer, je moet een paar keer steken terwijl er achter je een rij auto’s staat te wachten. Of de motor slaat een paar keer af voor een verkeerslicht. De gedachte anderen tot last te zijn met je gestuntel zorgt voor lichte paniek. Wanneer dit vaker gebeurt, kan de zenuwachtigheid in angst overgaan. Veranderingen in de hormoonhuishouding bij de vrouw, bijvoorbeeld tijdens een zwangerschap, kan rijangst veroorzaken.  

Een te hoog stress level kan zorgen voor rijangst. Net als bij een slechte lichamelijke conditie, zoals bij oudere bestuurders vaak het geval is. Het kan zijn dat je al jarenlang met plezier rijdt tot die ene gebeurtenis in je leven. Bijvoorbeeld bij een burn-out of een echtscheiding, waardoor het plezier van rijden langzaam of zelfs in een keer verdwijnt. Dit kan grote gevolgen hebben, vooral wanneer je elke dag de weg op moet naar je werk. Of als je werk bestaat uit rijden zoals bij beroepschauffeurs. 

Wanneer je voor je vertrek eerst de volledige route via google maps moet uitstippelen, zodat je bijvoorbeeld de autosnelweg kan mijden, kost dit extra tijd en leidt vaak tot frustraties. Of mensen laten hun auto staan en gaan met het openbaar vervoer. 

Slechte ervaringen, zoals bijna-ongelukken, kunnen voor rijangst zorgen. Deze ervaringen raak je niet kwijt, wel het negatieve gevoel dat voortkomt uit deze ervaringen.

Verkeersfobie

Wanneer de angst voortkomt uit irrationele gedachten, spreekt men van een verkeersfobie. Dit uit zich in angst voor specifieke objecten, situaties of plaatsen, bijvoorbeeld bij bruggen de angst dat je ervan af kan vallen. Of wanneer je de tunnel of een parkeergarage inrijdt dat je bang bent dat het plafond naar beneden komt. Bij het filerijden kun je het benauwd krijgen dat je niet meer kunt ademen (claustrofobie). Het gevaar is niet werkelijk aanwezig, maar je gedachten geven iets anders aan. 

Verkeerstrauma

Wanneer de angst voortkomt uit een traumatische (verkeers-)ervaring, spreek je van een (verkeers-) trauma. Het is normaal wanneer je na een ongeluk tijd nodig hebt voor het verwerken daarvan. Dat geldt ook voor andere trauma’s, bijvoorbeeld voor militairen die in een oorlogsgebied zijn geweest. 

Alleen wanneer je het ongeluk blijft herbeleven of nachtmerries houdt en/of concentratieproblemen krijgt, spreekt men van een trauma of PTSS. 

Symptomen van angst kunnen zijn: 

  • hartkloppingen en/of een verhoogde hartslag, droge mond
  • wazig of niet meer scherp kunnen waarnemen, overmatig transpireren 
  • trillende ledematen (armen en benen), opvliegers met koude rillingen, ademnood, pijn op de borststreek 
  • misselijkheid, buikklachten, darmklachten
  • licht in je hoofd /duizeligheid/flauwte, angst zelfbeheersing te verliezen, denken dat je dood gaat, gevoel van intense angst en paniek
 

Wil-Power werkt samen met de volgende rijscholen: